Powierzchnia włóknista z satynowym połyskiem, w górnej części oprószona, poniżej gładka, u młodych owocników białoszara, stopniowo w miarę ich dojrzewania coraz bledsza,. Podstawa zwykle ciemniejsza, mniej lub bardziej gęsto pokryta białymi włókienkami. Miąższ Bez zapachu, lub o lekkim zapachu amoniaku. Cechy mikroskopowe Podstawki 30–36 × 7–19 µm, maczugowate, 2-zarodnikowe lub 4-zarodnikowe bez sprzążek lub ze sprzążkami. Zarodniki powstające na podstawkach 4-zarodnikowych 8–11,2 × 5,2–7 µm, zarodniki na podstawkach 2-zarodnikowych 11,6–14,8 × 6,7–8,1 µm, pipetowate, gładkie, amyloidalne. Cheilocystydy 40–110 × 9–22 × 0–4,5 µm, wrzecionowate, baryłkowate, stożkowe, prawie cylindryczne, maczugowate, gładkie, o wierzchołkach szeroko zaokrąglonych, stopniowo lub nagle zwężających się w krótszą lub dłuższą szyjkę, bez sprzążek lub ze sprzążkami. Pleurocystydy podobne. Trama blaszek dekstrynoidalna, w odczynniku Melzera brązowawa. Strzępki włosków kapelusza o szerokości 2–4,5 µm, gładkie i nie zatopione w galaretowatej substancji. Strzępki warstwy korowej trzonu gładkie, o szerokości 3–4,5 µm, gładkie, niezżelatynizowane, z kaulocystydami o szerokości 6–9 μm, gładkie lub nieco rozgałęzione. Gatunki podobne Grzybówka popielatotrzonowa występuje zwykle na początku sezonu (od maja do lipca), ale można ją spotkać również jesienią.