Wiesław Fuglewicz (ur. 12 maja 1934 w Załoźcach, zm. 18 grudnia 1982 we Wrocławiu) – polski pisarz, dziennikarz i rysownik.
Życiorys
Studia rozpoczął na warszawskiej ASP, ale po pół roku zmienił uczelnię na Wyższą Szkołę Ekonomiczną we Wrocławiu.
Debiutował jako karykaturzysta w 1955 r. we wrocławskim „Słowie Polskim”. Publikował m.in. w „Szpilkach”, „Karuzeli”, „Kaktusie”, „Kocyndrze”, „Skrzydlatej Polsce”, „Tygodniku Morskim”. Jego karykatury obyczajowe i żarty rysunkowe łączyły dowcip z ironią. Bohaterowie rysunków, z charakterystycznymi wydatnymi nosami, są wzorowani na jego własnej autokarykaturze. Był laureatem wielu nagród m.in. Grande Diploma d'Onore w Tolentino na wystawie rysunku satyrycznego w 1967 r. czy srebrnego medalu w konkursie rysunkowego żartu sportowego w Ankonie w 1977 r. Pośrednim efektem nagród było wydanie albumów jego grafik w Niemczech i w Danii. Jego prace prezentowane były na wystawach w Muzeum Karykatury: Rysownicy „Polityki” 1957–1997 (1989), Panorama Karykatury Polskiej 1945–1998 (1997), Sma[cz]ki i zapachy PRL – karykatura polska 1944–1989 (1998), Wielka Wojna | Gołąbek pokoju (2008). Ponad trzydzieści lat po śmierci, prace Fuglewicza były wciąż obecne na wystawach w Polsce i za granicą. Również Muzeum Lotnictwa w Krakowie upamiętniło go wystawą w 2013 roku.