Był członkiem harcerstwa od marca 1918, kiedy wstąpił do I Męskiej Drużyny Skautowej im. Stefana Czarnieckiego i w listopadzie następnego roku złożył przyrzeczenie harcerskie. Brał udział w Zlocie Harcerstwa Lwowskiego w lipcu 1921 zorganizowanym na dziesięciolecie harcerstwa we Lwowie oraz w I Zlocie Narodowym Harcerzy w 1924 w Warszawie. Czynnie uczestniczył w budowie Stanicy Harcerskiej w Kosarzyskach, która została zaprojektowana przez jego ojca Zenona Adama. W 1930 został przybocznym Hufca Harcerzy w Nowym Sączu i w następnym roku brał udział w Zlocie Skautów Słowiańskich w Pradze. W marcu 1932 otrzymał stopień podharcmistrza i brał udział w Jubileuszowym Zlocie Harcerstwa Polskiego w 1935 w Spale. Po wojnie w 1949 został usunięty z ZHP wraz z grupą "niepokornych" instruktorów wraz z pozbawieniem stopnia instruktorskiego.
Należał do SARP i odznaczony został srebrną odznaką SARP. Żonaty z Ludmiłą z d. Kosturkiewicz pochodzącą z Buczacza, z którą miał syna Zenona Andrzeja również architekta, córkę Annę po mężu Krawczyk, której mąż jest również architektem i syna Jacka Walentego doktora leśnika.
Zenon Marian zmarł w Nowym Sączu dnia 23 listopada 1967 i pochowany został na miejscowym cmentarzu.