Został następnie sekretarzem generalnym organizacji Alliance Nationale pour la Démocratie (AND).
W wyborach parlamentarnych w 1992 roku został wybrany deputowanym do Zgromadzenia Narodowego w okręgu Mbama w departamencie Cuvette z list Partii Odbudowy i Rozwoju Konga. 2 września 1992 roku prezydent Pascal Lissouba powołał go na urząd premiera Konga (z ramienia Panafrykańskiego Związku na rzecz Demokracji Społecznej). 7 września Bongho-Nouarra powołał swój rząd. W międzyczasie powstała nowa koalicja Unia na rzecz Odnowy Demokratycznej (URD) (złożona z 7 partii, w tym między innymi z Kongijskiej Partii Pracy), która to 31 października przeprowadziła udane wotum nieufności wobec rządu Bongho-Nouarra, w wyniku czego podał się on do dymisji. Oficjalną rezygnację złożył 6 grudnia.
Od 1993 do 1996 roku był ministrem obrony. 5 czerwca 1997, z powodu obalenia Pascala Lissouby, opuścił Kongo. Powrócił do Konga rok później, żeby wziąć udział w Narodowym Forum Pojednania, które miało nakreślić charakter i czas trwania rządu tymczasowego po wojnie domowej.
Zmarł 7 października 2007 roku w Brukseli.
Przypisy
Kategoria:Premierzy Konga Kategoria:Kongijscy ministrowie obrony (Kongo) Kategoria:Deputowani do Zgromadzenia Narodowego Republiki Konga Kategoria:Politycy Panafrykańskiego Związku na rzecz Demokracji Społecznej Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2007 Kategoria:Ludzie urodzeni w Ouésso