Przed ofensywą Teheran otrzymał pokaźne wsparcie od RFN, Syrii, Libii i Pakistanu w postaci sprzętu medycznego i części zamiennych.
Naprzeciw dwunastu dywizji irańskich Irak zgromadził pięć dywizji oraz dziesięć samodzielnych brygad – razem ok. 65 000 żołnierzy, 500 czołgów oraz tyle samo dział. Połowę z sił rozlokowano w okolicach Chorramszahr, a resztę między a Hamidem. Irackie Siły Powietrzne, w przeciwieństwie do irańskich, były gotowe zapewnić wsparcie powietrzne żołnierzomFandom: Wojna iracko-irańska.
Przebieg Ofensywa „Święte Miasto” O świcie 30 kwietnia 1982 roku irańscy spadochroniarze wylądowali za liniami Irakijczyków za rzeką Karun, zaś saperzy rozpoczęli budowę mostów pontonowych. W międzyczasie 88 Dywizja Pancerna sforsowała rzekę i zmierzała w kierunku Hoseiniji. Systematycznie poruszały się dywizje zmechanizowane 21. i 40. zmierzała na Hamid, 77. na Huwajze i 84. na Fakkeh. Z czasem 88 Dywizja Pancerna zajęła Hoseiniji, tym samym zmuszając oponenta do cofnięcia się na Chorramszahr. 12 maja dywizja irańska stanęła na przedmieściach miasta. Irakijczycy znaleźli się w sytuacji kryzysowej, ponieważ miasto mogło zostać zajęte z marszu, jednakże Iran wstrzymał ofensywę z powodu podciągnięcia jednostek Pasdaranów (Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej).