3 lipca grupa płk. Strzemieńskiego sforsowała Morocz pod Różanem i Kołkami, odparła kontrataki sowieckiego 66 pułku strzelców i opanowała Wiznę. Tu zreorganizowała siły i 5 sierpnia 3 pułk ułanów otrzymał zadanie samodzielnego zorganizowania zagonu na Słuck. 6 sierpnia ułani zdobyli dworzec kolejowy, ale załoga miasta silnym kontratakiem zmusiła Polaków do odwrotu.
W tej sytuacji płk Strzemieński powrócił do wcześniej ustalonego planu i skierował swoje oddziały na pomoc grupie płk. Boruszczaka. W walkach stoczonych 6 i 7 sierpnia przełamano obronę sowiecką i zmuszono przeciwnika do szybkiego odwrotu na Słuck. 10 sierpnia grupa płk. Strzemieńskiego w składzie I/35 pułku piechoty kpt. Leona Grota, 2/3 pułku ułanów rtm. Stanisława Kruszewskiego i pluton 4/7 pułku artylerii polowej ponownie uderzyła na miasto i opanowała je po kilku godzinach walki.
Bilans walk Zajęcie Słucka - miasta znajdującego się na tyłach sowieckich oddziałów walczących pod Baranowiczami z polską Dywizją Litewsko-Białoruską, wprowadziło zamieszanie w szeregach