Od 1888 do około 1890 sprawował stanowisko starosty c. k. powiatu dąbrowskiego••. W tym okresie pełnił równolegle funkcję przewodniczącego Rady Szkolnej Okręgowej w Dąbrowie•. Od około 1890 piastował urząd starosty c. k. powiatu samborskiego••••••••, w tym od 25 grudnia 1898 z tytułem i charakterem radcy Namiestnictwa, a od 1899 jako rzeczywity radca Namiestnictwa••••••••• do 1912•. W tym okresie był analogicznie przewodniczącym Rady Szkolnej Okręgowej w Samborze••••••••••••••••••••.
thumb|240px|Grobowiec rodzinny Był szanowany za swoją pracę i wypełnianie obowiązków. W 1911 otrzymał od Namiestnika funkcję inspektora nad szeregiem starostw powiatowych. 11 marca 1912 otrzymał tytuł i charakter radcy Dworu. Po 22 latach pracy w Samborze został przeniesiony do Przemyśla, gdzie 20 maja 1912 objął urząd starosty c. k. powiatu przemyskiego••. Zmarł wskutek długiej choroby 15 grudnia 1912 w Przemyślu•. Został pochowany w grobowcu rodzinnym Prylińskich i Kieszkowskich na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera IX, rząd południowy).
Jego pierwszą żoną od 1890 była Konstancja Bilińska herbu Sas (zm. 1892), z którą miał córkę Konstancję. Po raz drugi był żonaty od 1894 z bar. Marią Lewartowską (córka Włodzimierza), z którą miał dzieci: Kazimierza, Aleksandra (ur.