Michał, imię świeckie Miloje Jovanović (ur. 19 sierpnia 1826 w Sokobanji, zm. 5 lutego 1898) – serbski biskup prawosławny, metropolita belgradzki w latach 1859–1881 i ponownie od 1891 do 1898 r. Od 1879 r. był zarazem zwierzchnikiem autokefalicznego Serbskiego Kościoła Prawosławnego z jurysdykcją obejmującą Księstwo, a następnie Królestwo Serbii.

Życiorys Syn Milovana i Mariji Jovanoviciów. Ukończył gimnazjum w Negotinie, a następnie seminarium duchowne w Belgradzie. Wykazał się szczególnymi zdolnościami, a jego naukę wspierał najpierw biskup timocki Dosyteusz, a następnie metropolita belgradzki Piotr. On również skierował go na dalszą naukę do Rosji, na Kijowską Akademię Duchowną, w 1846 r. W roku uzyskania dyplomu magistra teologii, tj. 29 marca 1853 r., Miloje Jovanović został postrzyżony na mnicha w ławrze Kijowsko-Pieczerskiej, przyjmując imię zakonne Michał, a następnie przyjął kolejno święcenia diakońskie i kapłańskie z rąk metropolity kijowskiego Filareta (odpowiednio 12 i 16 kwietnia 1853 r.). W 1854 r. hieromnich Michał wrócił do Belgradu i przez krótki czas był wykładowcą seminarium duchownego w Belgradzie. Jeszcze w październiku tego samego roku został wybrany na biskupa šabackiego, 11 października honorowo podniesiony do godności archimandryty, zaś 14 października 1854 r. wyświęcony na biskupa w soborze św.