Zdaniem ruchu, ofiarami Miloševicia była również policja.
Decydującym momentem kryzysu miał miejsce 5 października 2000 roku. Tego dnia do Belgradu jechały z całej Serbii konwoje samochodów osobowych, ciężarówek i autobusem wypełnionych przeciwnikami urzędującego prezydenta. Do Belgradu docierały również buldożery, które miały przełamać blokady i barykady policji. Do protestujących dołączyli również mieszkańcy stolicy. Wszyscy protestujący kierowali się w celu budynku Parlamentu, w celu jego przejęcia. Przy bierności policji przeciwnicy Miloševicia opanowali Parlament. Następnego dnia Milošević uznał zwycięstwo Koštunicy.
Dalsza działalność Odsunięcie Miloševicia od władzy spopularyzowało Otpor na świecie. Srđa Popović, jeden z czołowych przedstawicieli ruchu, uzyskał mandat poselski po wyborach parlamentarnych z 23 grudnia 2000 roku. W 2004 roku Popović po odejściu z polityki założył The Center for Applied Nonviolent Action and Strateqies (CANVAS), zajmujący się organizacją warsztatów szkoleniowych dla nowo powstałych ruchów rewolucyjnych na świecie.
Po rewolucji z października 2000 roku Otpor pełnił rolę stróża pilnującego proces demokratyzacji Serbii.