Po wprowadzeniu w Republice Konga systemu wielopartyjnego założył własną partię Mouvement Africain pour la Réconstruction Sociale. Następnie dołączył do Pascala Lissouby podczas tworzenia Panafrykańskiego Związku na rzecz Demokracji Społecznej. 7 września 1992 roku został powołany przez Stéphane Maurice Bongho-Nouarra w skład rządu, na stanowisko ministra górnictwa i energetyki. 2 listopada 1997 roku Denis Sassou-Nguesso powołał nowy rząd, jego obowiązki dotyczące górnictwa przejął Michel Mampouya, a dotyczące energetyki – Jean Marie Tassoua.
Po skazaniu Lissouby, w trakcie wojny domowej w 1997 roku wyjechał do Południowej Afryki. Do Konga powrócił we wczesnych latach dwutysięcznych. 28 grudnia 2006 roku, podczas I nadzwyczajnego kongresu Panafrykańskiego Związku na rzecz Demokracji Społecznej został wybrany jednym z 25 jego wiceprzewodniczących. W wyborach parlamentarnych w 2007 roku kandydował z list UPADS do Zgromadzenia Narodowego w okręgu Bambama. W drugiej turze głosowania otrzymał 36,26%, nie uzyskując mandatu.
Przypisy
Kategoria:Ministrowie Republiki Konga Kategoria:Ministrowie turystyki Kategoria:Ministrowie energetyki Kategoria:Politycy Panafrykańskiego Związku na rzecz Demokracji Społecznej Kategoria:Urodzeni w 1949