Klimat umiarkowany dzieli się na: umiarkowany ciepły wybitnie morski i morski (mała roczna amplituda temperatury powietrza, znaczące opady w ciągu całego roku, np. Europa Zachodnia) przejściowy (zmienne stany pogody, np. Polska) kontynentalny, wybitnie kontynentalny oraz kontynentalny suchy, wybitnie suchy i skrajnie suchy (duża roczna amplituda temperatury powietrza, opady małe z dominacją letnich, np. Ukraina, Białoruś, płd. Rosja, Kazachstan) oraz odmiany monsunowe (duża roczna amplituda temperatury, silne opady podczas monsunu letniego, np. północna Japonia, północno-wschodnie Chiny) umiarkowany chłodny morski (chłodne lata, łagodne zimy, silne opady przez cały rok, np. środkowa Norwegia, płd. Islandia, Nowa Fundlandia, Falklandy, Wyspy Campbella, Archipelag Aleksandra) kontynentalny, wybitnie i skrajnie kontynentalny (bardzo ciepłe, upalne lato i mroźna, siarczysta zima, na przykład środkowa Federacja Rosyjska) przejściowy (zmienne stany pogody, np. Finlandia)
Bibliografia Janusz Stasiak, Zbigniew Zaniewicz: Geografia. Vademecum maturalne. Wydawnictwo Pedagogiczne „Operon”, Gdynia cop. 2006. . Wincenty Okołowicz: Strefy klimatyczne. W: Atlas geograficzny. [Oprac. red. Henryk Górski, Wanda Jędrzejewska ; red. map: Zofia Cukierska et al]. PPWK Warszawa, Wrocław 1990, Wydanie 23. .
Kategoria:Strefy klimatyczne