Planowano zastosowanie szerokiego wachlarza uzbrojenia, przenoszonego w zamykanych komorach w kadłubie samolotu. Jak-201 miał być zdolny do przenoszenia na czterech punktach podwieszenia radzieckich kierowanych pocisków rakietowych powietrze–powietrze R-27, R-77. Pod uwagę brano również potencjalne zastosowanie rakiet R-60 i R-73. Wyrzutni niekierowanych pocisków rakietowych kalibru od 80 do 240 mm oraz czterech bomb o wagomiarze 500 kg. Uzbrojenie strzeleckie tworzyło automatyczne, pojedyncze działko GSz-30-1 kalibru 30 mm z zapasem 120 naboi. Ogólny układ konstrukcyjny, jaki przyjęli radzieccy projektanci, mocno przypomina rozwiązania przyjęte w amerykańskim Lockheed Martin F-35 Lightning II. Producent wystawił projekt Jak-201 do konkursu na nowy, lekki samolot myśliwski dla Sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej jednak bez sukcesu. Przy braku zamówień i finansowania, cały projekt został anulowanyDariusz Paduch, Jakowlew Jak-141. Ostatni samolot bojowy ZSRR, „Lotnictwo”, nr 1 (2021), s. 52-67, .
Przypisy
Kategoria:Samoloty Jakowlew Kategoria:Rosyjskie samoloty myśliwskie po 1990 Kategoria:Myśliwce wielozadaniowe Kategoria:Samoloty pionowego startu i lądowania Kategoria:Rosyjskie samoloty stealth Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem odrzutowym