Wiosną wojska grupy gen. Listowskiego trzykrotnie próbowały zdobyć ten ważny węzeł kolejowy, broniony przez 8 Dywizję Strzelców i mniejsze oddziały Armii Czerwonej. Dopiero w lipcu udało się Polakom zdobyć Łuniniec. 10 lipca grupa mjr. Aleksandra Łuczyńskiego zajęła miasto, a obchodzący miasto 3 pułk ułanów zmusił przeciwnika do odwrotu za Łań.
Walczące wojska JednostkaDowódcaPodporządkowanie Wojsko Polskie⇒ Grupa ppłk. Grabowskiegoppłk Władysław Grabowski9 Dywizja Piechoty→ 4/22 pułku piechotykpt. Zawadzki Armia Czerwona8 Dywizja Strzelców16 Armia→ 64 pułk strzelców22 Brygada Strzelców→ batalion instruktorski (Chińczyków)→ ochotniczy oddział spartakusowców→ jednostki Flotylli Dnieprzańskiej
Walki pod Olszanami Po opanowaniu Łunińca, wojska polskie wstrzymały chwilowo marsz na wschód. 22 pułk piechoty ppłk. Władysława Grabowskiego zajął stanowiska na wschód od miasta. Jego I batalion wzmocniony oddziałem rtm. Stefana Felsztyńskiego i plutonem 4 baterii 7 pułku artylerii polowej, liczący około sześciuset żołnierzy, dwa działa i szesnaście ckm-ów, obsadził poszczególnymi kompaniami Olszany, Remel i Moczule. Ze względu na ukształtowanie terenu każda z nich tworzyła samodzielny punkt oporu.