We wszystkich tych ujęciach grabiec dzieli się na trzy podgatunki. Ich status i potencjalna odrębność gatunkowa są niepewne, a tym samym również monotypowość rodzaju.
Oprócz podgatunku nominatywnego, grabca brązowoskrzydłego, L. (p.) pyrrhopterus (Bonaparte, 1850), do rangi gatunku wynoszone bywają grabiec rajski, L. (p.) morotensis (Schlegel, 1863) i grabiec lśniący, L. (p.) obiensis (Bernstein, 1865). Hermann Schlegel opisał grabca rajskiego na podstawie okazów z kolekcji Heinricha Bernsteina. Ten został wysłany do ówczesnych Holenderskich Indii Wschodnich – później ogłosiły niepodległość jako Indonezja – by pozyskać okazy do kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie. Bernstein stacjonował w Ternate, skąd odbył co najmniej 9 wypraw. Holotyp L. (p.) morotensis zdobył 23 sierpnia 1861 podczas drugiej z nich. W trakcie piątej wyprawy, między 17 lipca a 2 września 1862, na Obi pozyskał cztery okazy reprezentujące nieznane dotąd taksony, w tym L. (p.) obiensis.