thumb|200px|Kamieniołom w Solnhofen Wapień z Solnhofen także Solnhofener Plattenkalk (dosł. solnhofeński wapień płytowy) lub Formacja Solnhofen (niem. Solnhofen-Formation) – pokłady późnojurajskich wapieni płytowych i Fossillagerstätte na południu Jury Frankońskiej w południowych Niemczech, charakteryzujące się bogactwem wyjątkowo dobrze zachowanych skamieniałości z piętra tytonu datowanego na czas od 152,1 ± 0,9 do 145,0 mln lat temu, m.in. liliowców, amonitów, ryb i skorupiaków. Znaleziono tu także szczątki Archaeopteryx.
Etymologia Nazwa pochodzi od nazwy miejscowości Solnhofen położonej na południu Jury Frankońskiej w południowych Niemczech, w której pobliżu znajdują się pokłady skał. Historycznie stosowana była również nazwa „łupki solenhofeńskie” (niem. „Solenhofener Schiefer), która współcześnie została zastąpiona nazwą „wapień z Solnhofen”.
W języku angielskim stosowane są nazwy Solnhofen Limestone i Solnhofen Plattenkalk, a w niemieckim Solnhofener Plattenkalk.
Geologia thumb|200px|Wapień płytowy z okolic Solnhofen Solnhofen znajduje się na południu Jury Frankońskiej złożonej z płaskowyżu i wzgórz zbudowanych ze skał jurajskich, które na południowym wschodzie przykryte są utworami trzeciorzędowymi. Od północy Jura Frankońska graniczy z Basenem Germańskim wypełnionym utworami triasowymi.