Mówi się też, że światło ugina się na brzegach otworu (ulega dyfrakcji).
Opis formalny Kątowe rozmiary poszczególnych ciemnych pierścieni wyrażone są wzorem
a wobec niewielkich wartości kątów wzór ten można zapisać prościej
gdzie: – średnica otworu, – długość fali świetlnej, – rząd widma (numer ciemnego pierścienia licząc od środka obrazu), – funkcja Bessela pierwszego rzędu.
Wzór ten został wyprowadzony również przez Airy’ego w 1835 roku Widać z niego, że istotnie, zmniejszanie średnicy otworu powoduje zwiększanie rozmiaru kątowego pierścieni. {| class="wikitable" |+ Przykładowe wartości funkcji Bessela ! Rząd widma !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 |- ! | 1,220 || 2,233 || 3,238 || 4,241 || 5,243
Znaczenie historyczne Obserwacja Airy’ego potwierdzona późniejszymi obliczeniami była kolejnym, po doświadczeniu Younga, potwierdzeniem falowej natury światła.
Wpływ na zdolność rozdzielczą przyrządów Plamkę Airy’ego można zaobserwować jako obraz punktu powstający przy przejściu światła przez układ optyczny bez aberracji z kołową przesłoną aperturową.