Decyzją Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego z 14 sierpnia 1920 Aleksandrowiczowi przywrócono stopień wojskowy pułkownika i mianowano go dowódcą grupy „Pomorze”. Potem został dowódcą Pomorskiej Dywizji Rezerwowej. 15 sierpnia 1920 brał udział w skutecznej obronie przyczółka w Nieszawce na Wiśle. Następnego dnia objął dowodzenie nad polskimi wojskami, cofającymi się przed nawałą bolszewicką. Po dwudniowym formowaniu wraz z rtm. Ignacym Mielżyńskim grupy operacyjnej „Jabłonowo” objął jej dowództwo i rankiem 18 sierpnia udał się z Jabłonowa w kierunku Brodnicy. Dowodził wojskami polskimi w walkach o miasto, zakończonych wyzwoleniem tegoż. Potem wyruszył dalej, oswabadzając Lidzbark oraz Działdowo i docierając do Mławy (tam doszło do połączenia z siłami armii gen. Władysława Sikorskiego). Potem brał udział w bitwie nad Niemnem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jarosław Aleksandrowicz de Witold · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.