Jej projekt ("Kwiaty") zdobył pierwsze miejsce w otwartym republikańskim konkursie architektoniczno-urbanistycznym ogłoszonym w 1975 i został odsłonięty w 1980 (w konkursie tym startował m.in. Slobodan Slovinić z projektem zatytułowanym "1975"). Do konkursu, w regulaminowym terminie, zgłoszono tylko trzy koncepcje. Wynagrodzenie za pierwsze miejsce wyniosło 5000 dinarów (podobne otrzymał Slovenić). W jury zasiadali: Tupa Vikotić, Vasko Đurović, Slobodanka Mijović i Mijo Vujosevic.
Historia i forma Obiekt otwarto w lipcu 1980 roku, dokładnie 26 lat po wyzwoleniu przez partyzantów rejonu wsi Barutana. Centralnym elementem kompleksu jest wysoki na 12 metrów zespół wąskich betonowych filarów, które razem tworzą formę wieży. Obok zbudowano amfiteatr, służący imprezom edukacyjnym i politycznym. Zespół wyposażono w energię elektryczną i oświetlenie do wykorzystania m.in. w amfiteatrze podczas nocnych imprez. Wzdłuż brukowanej ścieżki prowadzącej do centralnego placu znajdują się trzy okrągłe wnęki z mniejszymi elementami pamiątkowymi, z których każdy poświęcony jest ofiarom innego konfliktu. W czasach Jugosławii kompleks był regularnie konserwowany i doglądany przez dzieci z miejscowej szkoły.