Pozostałe 2 prototypy zostały przebudowane w 1919 roku, poprzez zamontowanie w nich sprawdzonych już silników rotacyjnych Bentley BR.2 o mocy 233 KM. Samoloty z tymi silnikami oblatano w lipcu 1919 roku, otrzymały one oznaczenie Mk IIA, w czasie prób okazało się, że moc silników jest zbyt mała. W związku z tym po raz kolejny wymieniono w nich silniki na mocniejsze silniki widlaste w układzie W12 o mocy 456 KM każdy. Tak przebudowane samoloty otrzymały oznaczenie P.8B.
Te samoloty skierowano do bazy RAF w Hendon, gdzie pokazano je publicznie. W czasie pokazowego lotu, wykazały one doskonałe właściwości lotnicze. Pomimo tego nie zamówiono dalszych samolotów tego typu, gdyż RAF wybrał jako typowy samolot bombowy samolot Airco DH.10 Amiens.
W związku z brakiem zamówień ze strony RAF, wytwórnia zamierzała pokazać ten samolot na pokazach w Paryżu i Amsterdamie i sprzedać je za granicę. Ministerstwo Lotnictwa, które było właścicielem samolotów nie wyraziło na to zgody.