thumb|Fresk z katakumb przy Via Latina (cubiculum C) w Rzymie (ok. 320 rok) thumb|Mozaika w bazylice św. Witalisa w Rawennie thumb|right|Anioł zatrzymuje Abrahama ofiarującego Izaaka (Rembrandt)
Akeda ( = „związanie [ofiary przed złożeniem]”; akejde lub akejdes-Jicchok) – termin określający biblijną opowieść z Księgi Rodzaju (Rdz 22, 1–18) o ofiarowaniu przez Abrahama swego pierworodnego syna Izaaka (hebr. akedat Icchak = związanie Izaaka) w polskiej terminologii – ofiara Abrahama lub ofiarowanie Izaaka. Abraham jest w tym opowiadaniu figurą posłuszeństwa, a Izaak męczeństwa. Równocześnie znaczące jest samo miejsce planowanego złożenia ofiary. 2 Księga Kronik (2 Krn 3,1) opisuje, że właśnie na górze Moria Salomon zaczął budować Świątynię Jerozolimską. Dla chrześcijan związanie Izaaka jest zapowiedzią typiczną ofiary Jezusa.
Lokalizacja, datowanie i budowa tekstu Akeda jest przykładem misternego, zwięzłego, lecz niezwykle bogatego opowiadania biblijnego. W klasycznej teorii źródeł opowieść o ofiarowaniu Izaaka zaliczano do tradycji elohistycznej. Obecnie tak wczesne datowanie opowieści jest podawane w wątpliwość. Georg Steins uważa opowieść za jeden z najpóźniejszych tekstów Pięcioksięgu, późniejszy niż należące do tradycji kapłańskiej opisy objawienia na Synaju.