Jakuba, pędzla wiedeńskiego malarza Johanna Gottfrieda Auerbacha, ołtarze Świętego Krzyża i (jako pendant) Matki Bożej Bolesnej wykonane z czarnego marmuru na początku XVIII wieku, Pietà w ołtarzu MB Bolesnej z XIX wieku, obrazy do obydwóch ołtarzy namalował Josef Plank w 1860, płaskorzeźba ołtarzowa przedstawiająca zmarłego Chrystusa z 1701, prawdopodobnie autorstwa Matija Hendrichsa, ołtarz św. Franciszka z 1709, rzeźby i tabernakulum z 1720–1721 wykonane przez Jacopoa Contieriego z Padwy, ołtarz św. Ignacego z 1714 z obrazem Johanna Veita Haucka z 1732 oraz z rzeźbami wykonanymi przez Angela de Putti, ołtarz św. Józefa z 1716 z obrazem Franza Karla Remba oraz rzeźbami autorstwa Angela de Putti, ołtarz Wniebowzięcia NMP z ok. 1720, z rzeźbami przedstawiającymi św. Annę i św. Joachima autorstwa Contieriego, grupę Koronacji Maryi w zwieńczeniu wyrzeźbił Francesco Robba, ołtarz Aniołów Stróżów z 1723 autorstwa Francesca Robby, ołtarz św. Anny z 1724 autorstwa Wenecjanina Bartolomea Liberiego, z rzeźbami Francesca Robby, ołtarz św. Jana Nepomucena z 1738, z rzeźbami autorstwa Francesca Robby i Franca Rotmana.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół św. Jakuba w Lublanie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.