Aby zapewnić odpowiednie warunki obrony przyczółka mostu na Sanie pod Radymnem oraz zakwaterowania jego załogi, przystąpiono do budowy umocnień polowych na terenie wsi Michałówka oraz przysiółka Zagrody, na terenie zaś wsi Skołoszów – dwóch obiektów koszarowych: jednego dla piechoty, drugiego dla kawalerii. Najpierw w miejscu ogrodu pałacu biskupiego tuż nad Radą zbudowano koszary piechotyZbigniew Bielamowicz: Rezydencja biskupów przemyskich w Radymnie w XVIII w., „Rocznik Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia” 1984–1985, nr XI, s. 172., a następnie w pobliżu nadsańskich łąk na Złotej Górze – koszary kawaleryjskie. Planowano, że w Radymnie będą stacjonować 4 kompanie piechoty i 4 szwadrony kawalerii. W 1894 do obiektów tych wprowadziły się pierwsze jednostki. W tzw. koszarach dolnych został zakwaterowany II Batalion (dowódca – mjr Joseph Antonino) z 10. Galicyjskiego Pułku Piechoty Króla Szwecji i Norwegii Oskara II, którego dowództwo stacjonowało w Jarosławiu, natomiast w koszarach górnych – II dywizjon (dowódca – ppłk Szt. Gen. Victor Dankl) z 11. Czeskiego Pułku Ułanów Cesarza Rosji Aleksandra II z dowództwem w PrzemyśluSchematismus für das kaiserliche und königliche Heer und für die kaiserliche und königliche Kriegs-Marine für 1895, Wien 1895, s. 324, 686..
Pod koniec XIX w.