wyrok anulowała rozprawa apelacyjna 23 września 1935 w Tarnowie.

W 1934 Sit współorganizował strajk solidarnościowy z robotnikami austriackimi występującymi przeciw posunięciom rządu E. Dollfussa i – obok Lidii Ciołkoszowej – przemawiał na wiecu ogólnomiejskim (19 lutego) w Tarnowie. Aresztowany podczas strajku robotników miejskich w Tarnowie w sierpniu 1934, przebywał trzy tygodnie w areszcie. Stracił pracę w Elektrowni i zarobkował odtąd jako korespondent pism socjalistycznych (poza „Naprzodem” pisał do „Robotnika”, „Tygodnia Robotnika” i jednolitofrontowego „Dziennika Popularnego”) oraz, delegowany przez PPS, był sekretarzem Powiatowej Rady Związków Zawodowych na pow. Tarnów i Dąbrowa Tarnowska. 17 stycznia 1937 wszedł do Zarządu Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS w Tarnowie (jako zastępca przewodniczącego A. Ciołkosza). W 1937 stawał przed sądem za zorganizowanie strajku okupacyjnego w Państwowej Przetwórni Mięsa w Klikowej koło Tarnowa, rozprawa zakończyła się wyrokiem uniewinniającym. Występował przeciwko pikietowaniu sklepów żydowskich – w związku z tym 17 września został napadnięty i postrzelony przez endecką bojówkę.