Sit został w niej zaopatrzeniowcem i pracował do wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej w czerwcu 1941. Sam Sit wspominał jedynie o stałym kontaktowaniu się we Lwowie z Wandą Wasilewską i uratowaniu rękopisu jej powieści „Gwiazdy w jeziorze” w czasie ucieczki przed Niemcami. Poszukiwany przez Gestapo zaraz po wejściu wojsk niemieckich do Lwowa, zbiegł w okolice Nowego Sącza. Nawiązał tam kontakt ze Związkiem Walki Zbrojnej. Zaprzysiężony przez Narcyza Wiatra „Zawojnę”, podjął działalność konspiracyjną w Stróżach w ramach organizacji Wolność-Równość-Niepodległość (WRN).
W czasie obławy na dworcu kolejowym w Stróżach w 1942 został ciężko pobity, zdołał jednak zbiec. Skierowany potem do powiatu dąbrowskiego (Jadowniki Mokre, Bolesław), następnie na teren powiatu pińczowskiego do Opatowca, pod pseudonimem Sroka działał w Batalionach Chłopskich (BCh) jako kurier placówki „Brzoza” i łącznik obwodu Armii Krajowej (AK). Uczestniczył w 1944 w akcjach zbrojnych: 14 lipca w Opatowcu, 22 lipca w Nowym Korczynie, 29 lipca w Opatowcu w starciu z niemieckim korpusem karnym, 5 sierpnia w walce skoncentrowanych oddziałów partyzanckich obwodu pińczowskiego (BCh i AK) z oddziałami niemieckimi, które podjęły likwidację tzw. Republiki Pińczowskiej.