Miejscowi działacze Polskiej Partii Robotniczej (PPR) niemal zaraz przystąpili do ataku na Sita. dążąc usilnie do przełamania dominacji PPS. Nie bez znaczenia były też intrygi i osobiste animozje, m.in. Jana Palki, I wiceprezydenta z ramienia PPR. Już w styczniu 1946 Komitet Powiatowy (KP) PPR skierował do KC pismo oskarżające Sita o „wahania i nieufność wobec organizującego się układu stosunków politycznych”. Kiedy te działania nie odniosły skutku, oskarżono go o współpracę z podziemną organizacją Wolność i Niezawisłość. 17 sierpnia 1946 był przesłuchiwany przez płk. Hipolita Duliasza, a w kilka dni później przez funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Państwowego w Krakowie. Sit zdołał obalić nader prymitywne zarzuty zawarte w donosie i po kilkunastu godzinach został zwolniony. Ujawnienie przez Sita tajnej „instrukcji 1-Majowej” KP PPR z 1947 jako świadectwa nielojalnych działań tej partii wobec PPS i in. organizacji politycznych, stało się podstawą do wszczęcia postępowania przeciw Sitowi w Komisji Kontroli Centralnego Komitetu Wykonawczego (CKW) PPS, zakończonego ostrzeżeniem.