Zaułek Pokutniczy (, czyli Oława Łaciarska) – dawna ulica Wrocławia.

Historia Zaułek został wytyczony w 1866 roku na miejscu zasypanej w tym samym roku wewnętrznej fosy miejskiej, tj. nurtu Czarnej Oławy. Jego oryginalna nazwa – Altbüsser-Ohle – pochodziła od zamieszkujących tę okolicę od XIII wieku łataczy obuwia ( lub Altbesserer). Owi łatacze mieli prawo dokonywać jedynie napraw starych butów i nie mogli sprzedawać nowych. Zaułek ciągnął się od ulicy Świdnickiej do placu św. Krzysztofa, zgodnie z biegiem dawnej fosy wewnętrznej, lekko skręcając w kierunku północno-zachodnim. Od południa łączył się z nieistniejącą już dziś ulicą Słodową (), a od północy z Zaułkiem Ślepym, zwanym również Sakwowym (, Am Seitenbeutel).

Po II wojnie światowej niemiecka nazwa została błędnie przetłumaczona (der Büßer → pokutnik) i od roku 1945 do 1975 uliczka nosiła nazwę Zaułek Pokutniczy. Zmniejszono również wówczas jej długość: kończyła się na ul. Szewskiej.