Ordynacja Massalańska Bispingów – ordynacja rodowa ufundowana w 1853 roku przez siostry Aleksandrę z Bispingów (1785-1853), od roku 1806 żonę generała rosyjskiego Aleksandra Michajłowicza Swieczyna oraz Józefę z Bispingów Woyczyńską (1786-1878), w latach 1818-1835 żony szambelana Antoniego Woyczyńskiego na rzecz potomków ich stryjecznego brata, rotmistrza sumskiego pułku huzarów Kamila Bispinga (1810-1850). Statut ordynacji został zatwierdzony ukazem cara Mikołaja I Romanowa z dnia 1 lipca 1853 rokuUkaz Mikołaja I ustanawiający Ordynację Massalańską w: Moje wspomnienia w Massalanach spisane. Pamiętniki Jan Ordynata Bispinga 1842-1892, oprac. wstęp i przypisy Jerzy Z. Pająk, Jerzy Szczepański, Kielce 2017 – tom 8 serii "Kresy w polskich pamiętnikach i listach (1795–1918)", s. 313-319. W skład ordynacji massalańskiej weszły wówczas: majątki Aleksandry Swieczyny w powiecie wołkowyskim: Werejki, Kuźmicze, Maciejkowszczyzna, oraz w powiecie grodzieńskim: Trejgle, Skołubowo i Wiercieliszki, a także majątki Józefy Woyczyńskiej: Massalany i Popławce w powiecie grodzieńskim.
Ordynacja istniała w latach 1853-1939.