W latach 1961–1966 szef Departamentu Służby Kwaterunkowo-Budowlanej, a w latach 1966–1971 szef Inspektoratu Budownictwa i Zakwaterowania Wojskowego. W 1963 roku awansowany do stopnia generała brygady. Długoletni zastępca Głównego Kwatermistrza WP (1962–1971).
W latach 60. należał do grupy zaledwie 12 osób w Polsce, które posiadały wiedzę na temat przechowywania na terenie kraju sowieckiej broni atomowej (zadanie specjalne "Wisła"). Od maja 1968 był członkiem Prezydium Rady WF i Sportu MONPlenarne posiedzenie Rady WF i Sportu MON, "Żołnierz Wolności", nr 127, 30 maja 1968, s. 2., a od 1971 członkiem Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju Polskiej Akademii NaukNauka Polska, nr 5, 1 października 1971, s. 198.
W latach 1971–1975 attaché handlowy i radca handlowy Ambasady PRL w Moskwie. W 1975 pracował też w spółce handlowej w Londynie. Na stanowiskach tych zajmował się dostawami uzbrojenia i wyposażenia dla wojska. W 1978 roku przeszedł do dyspozycji MON i został zwolniony z zawodowej służby wojskowej. W 1987 r. wszedł w skład polskiej sekcji ruchu „Emerytowani Generałowie na rzecz Pokoju i Rozbrojenia”.