Zachowanie chrześcijańskie Kolejna trzecia część książki bada etykę wynikającą z wiary chrześcijańskiej. Przytacza cztery cnoty kardynalne: roztropność, sprawiedliwość, wstrzemięźliwość i męstwo. Po ich dotknięciu przechodzi do trzech cnót teologicznych: nadziei, wiary i miłości. Lewis wyjaśnia również, że moralność składa się z trzech „warstw": relacji między człowiekiem a człowiekiem, motywacji i postaw samego człowieka oraz przeciwstawnych światopoglądów.
Lewis porusza także takie tematy, jak stosunki społeczne i przebaczenie, etykę seksualną i dogmaty chrześcijańskiego małżeństwa oraz związek między moralnością a psychoanalizą. Pisze także o „wielkim grzechu": pysze, która, jak twierdzi, jest przyczyną wszelkiego zła i buntu.
Najważniejszą kwestią jego zdaniem jest to, że chrześcijaństwo nakazuje, aby „kochać bliźniego swego jak siebie samego”. Wykazuje, że wszyscy bezwarunkowo kochają siebie. Nawet gdyby ktoś „siebie nie lubił", nadal kochałby siebie. Chrześcijanie, Lewis pisze, muszą również odnosić się do innych, nawet jeśli ich nie lubią. Lewis nazywa to jedną z wielkich tajemnic: kiedy ktoś zachowuje się tak, jakby kochał innych, wkrótce ich pokocha.