Persona – szwedzki dramat psychologiczny z 1966 roku w reżyserii i na podstawie scenariusza Ingmara Bergmana. Film uznawany przez krytyków za jedno z najbardziej enigmatycznych, zarazem największych, dzieł w historii kina.

Tytuł Łaciński rzeczownik tworzący tytuł filmu znaczy: osoba. Tytuł odwołuje się do filozoficznego rozumienia osoby w duchu personalizmu - jako suwerennego podmiotu, mającego swą godność i wartość. Film odsłania też psychologiczne pojmowanie osoby jako osobowości, poddanej zewnętrznym interakcjom, odczuwanym niekiedy jako zagrożenie.

Jednak persona oznacza także maskę, którą nosił na scenie aktor w teatrze greckim, czy wprost rolęSłownik łacińsko-polski. Red. Marian Plezia. Tom IV. Warszawa, PWN, 1999, hasło: persona. Persona jest wreszcie przyjętą przez osobę jej "rolą" w kulturze, przyjętą "maską", jak twierdził Jung. Jedna z głównych bohaterek to aktorka. Tytuł staje się aluzją do jej zawodu, zarazem metaforycznie wskazując udawanie i rozpad tożsamości jako piętno sztuki.