Kompleks szpitalny w Podgarić nie ograniczał się jedynie do ratowania rannych. Funkcjonowały w nim również teatry, szkoły i warsztaty, a dowództwo partyzantów wykorzystywało go do celów politycznych i strategicznych. Pomimo położenia kompleksu szpitalnego na zalesionych zboczach górskich dochodziło tu do ataków Ustaszy, w wyniku których zginęło około 900 partyzantów.
Prace nad pomnikiem Władze lokalne i regionalne grupy kombatanckie w połowie lat 60. zaproponowały powstanie pomnika upamiętniającego opór partyzantów podczas II wojny światowej. Realizację rzeźby zlecono rzeźbiarzowi Dušanowi Džamonji, którego wsparł w realizacji Vladimir Veličković. Pomnik został ukończony w 1967 roku i uroczyście odsłonięty 7 września 1967 r. przez Prezydenta Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii, Josipa Broza Tito.
Projekt pomnika Konstrukcję stanowi brutalistyczna, betonowa, abstrakcyjna rzeźba o wysokości 10 m i szerokości 20 m, posiada ona 2 skrzydła oraz centralne oko, powleczone aluminiowymi panelami. Wzdłuż ścieżki prowadzącej do rzeźby znajdują się krypty w których spoczywa około poległych 900 partyzantów.
Przypisy
Kategoria:Architektura brutalizmu Kategoria:Architektura Chorwacji Kategoria:Obiekty budowlane w Chorwacji