Kościół Matki Bożej Wspomożycielki (słoweń. Cerkev Device Marije pomočnice, Križevniška cerkev) – dawny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Lublanie, obecnie część kompleksu kulturalnego Križanke.
Historia W 1268 na miejscu obecnego kościoła stał kościół wczesnogotycki należący do zakonu Krzyżaków. W 1700 Guido von Starhemberg polecił architektowi Domenico Martinelliemu opracowanie projektu zespołu budynków, gdzie pośrodku miał znajdować się kościół (model gipsowy kościoła znajduje się obecnie w Muzeum Miejskim w Lublanie). Prace rozbiórkowe gotyckiego kościoła zaplanowano na 1709, jednakże Domenico Martinelli wrócił wcześniej do Włoch (1705).
Po zawarciu pokoju utrechckiego Guido von Starhemberg powrócił do Lublany. W 1714 zatrudnił kolejnego architekta Domenico Rossiego z Wenecji, który przerobił projekt Martinellego. Rossi zaprojektował na nowo fasadę kościoła na wzór weneckiego kościoła San Cassiano. Budowę nowej świątyni prowadził lublański architekt Carlo Martinuzzi i budowniczy Gregor Maček. Budowę ukończono w 1715 roku.
W 1949 cały kompleks klasztorny wraz z kościołem został znacjonalizowany.