W okresie Królestwa Jugosławii Towarzystwo Słoweńskie rozszerzyło swoją działalność wydawniczą, a w 1938 było jednym ze współzałożycieli Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki. Podczas okupacji włoskiej w czasie II wojny światowej kierownictwo Towarzystwa Słoweńskiego współpracowało z Frontem Wyzwolenia Ludu Słoweńskiego. W 1944 towarzystwo zostało zamknięte przez nazistowskie władze niemieckie. Pod koniec 1945 komunistyczne władze Socjalistycznej Republiki Słowenii pozwoliły na wznowienie jego działalności, chociaż nowy reżim uznał jego politykę redakcyjną za „zbyt konserwatywną”. Większość dóbr została znacjonalizowana przez państwo, ale instytucja uzyskała pozwolenie na dalsze funkcjonowanie, a później otrzymywała znaczne dotacje na swój rozwój.
Działalność instytucji ponownie odżyła w latach 80., kiedy zaczęła systematycznie publikować tłumaczenia dzieł filozofów i politologów, w tym autorów uważanych za wywrotowych wobec ideologii socjalistycznej, takich jak Martin Heidegger, Niccolò Machiavelli, Jan Patočka, Miguel de Unamuno, José Ortega. y Gasset, Augustyn z Hippony, czy Friedrich Nietzsche.
Prezesi Od momentu powstania Towarzystwo Słoweńskie było kierowane przez ważne osobistości słoweńskiego życia kulturalnego i publicznego.