Pracował najpierw jako adiunkt, a później profesor uczelni w Zakładzie Socjologii Cywilizacji na Wydziale Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (wcześniej w Instytucie Socjologii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu), naukowo podejmując zagadnienia związane z polsko-niemieckim życiem społecznym na pograniczu, postsekularyzmem i socjologią sztuki.
Uczestniczył w międzynarodowym projekcie poetycko-plastycznym „Gedichtet/gezeichnet: Dichter und Künstler im Dialog”.
17 kwietnia 2000 na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w dziedzinie socjologii ze specjalizacją w zakresie socjologii sztuki na podstawie pracy zatytułowanej Utopie społeczne w sztukach plastycznych na przykładzie artystyczno-społecznej koncepcji Josepha Beuysa napisanej pod kierunkiem Jana Włodarka. Recenzentami pracy doktorskiej byli Marian Golka oraz Zdzisław Krasnodębski. Nakładem Wydawnictwa Naukowego UAM wydał prace zbiorowe Kadrowanie rzeczywistości. Szkice z socjologii wizualnej (2004) oraz Do zobaczenia. Socjologia wizualna w praktyce badawczej (2008), a także autorskie książki Joseph Beuys. Od sztuki do społecznej utopii (2000), Gubin i Guben – miasta na pograniczu. Socjologiczne studium sąsiedztwa (2011) oraz Zobaczyć społeczeństwo.