Zygmunt Konrad Niewiadomski (ur. 1 czerwca 1950 w Zamościu) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki, sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego w stanie spoczynku.

Życiorys Studia prawnicze ukończył na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie w 1972 r. Tam rozpoczął pracę w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, uzyskując stopnie naukowe: doktora (1981) i doktora habilitowanego nauk prawnych (1989). Tytuł naukowy profesora nauk prawnych uzyskał w 1996 r. Stażysta Uniwersytetu w Zurichu oraz Akademii Badań Przestrzennych i Planowania Krajowego w Hanowerze. Absolwent studiów podyplomowych w Międzynarodowym Instytucie Administracji Publicznej w Paryżu (planowanie przestrzenne obszarów wiejskich). Od 1980 r. pracuje w instytucjach naukowych w Warszawie: Instytucie Administracji i Zarządzania (adiunkt, docent, sekretarz naukowy), Instytucie Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej (profesor, a w latach 1990–1996 dyrektor) oraz Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego (profesor zwyczajny, kierownik Katedry Prawa Administracyjnego, a w latach 1999–2003 prorektor). Rektor Wyższej Szkoły Zarządzania Personelem w Warszawie (2002-2003).