thumb|200px|Maria Walewska Maria Walewska, z domu Łączyńska, później hrabina d’Ornano (ur. 7 grudnia 1786 w Brodnem, zm. 11 grudnia 1817 w Paryżu) – polska szlachcianka, metresa cesarza Napoleona Bonaparte.

Życiorys Maria Łączyńska urodziła się w pałacu w Kiernozi. Była córką Macieja (wzgl. Mateusza) Łączyńskiego herbu Nałęcz (dziedzic Kiernozi, urzędnik ziemski, zm. przed 1797) i Ewy Zaborowskiej.

Jej rodzeństwem byli: Anastazja (1788–1864, żona 1. Michała Lasockiego, 2. Radwana, 3. gen. Stanisława Rychłowskiego; dziedziczka Milanówka), Benedykt, Teodor (ur. 1785) oraz prawdopodobnie też Ignacy (pułkownik jazdy, dziedzic Kiernozi). Guwernerem rodzeństwa przez sześć lat (ok. 1795–1801) był Mikołaj Chopin – ojciec Fryderyka Chopina.

Pierwsze małżeństwo Pod koniec 1804 wzięła ślub z szambelanem Anastazym Walewskim z WalewicNapoleon w swej korespondencji z Marią tytułował i ją, i jej pierwszego małżonka Anastazego „hrabiostwem”, co odpowiadało zwyczajom francuskim – do czasów rozbiorów w Polsce nie stosowano zasadniczo tytułów arystokratycznych ze względu na równość całego stanu szlacheckiego. Tytuły hrabiowskie przyznawali polskiej szlachcie zaborcy, w przypadku tej rodziny tylko jedna linia Walewskich z Królestwa Polskiego (od 1838 roku) i tylko Łączyńscy na Kutkorzu w Galicji byli hrabiami (od 1783 roku)..