Architekt zaprojektował monumentalny gmach, jednak budowy, z powodu zmian na scenie politycznej oraz braku środków finansowych, nie rozpoczęto.
W 1901 roku przyjęto do realizacji nowy projekt autorstwa Jovana Ilkicia, bazujący w dużej mierze na koncepcji Jovanovicia. Kamień węgielny pod budowę obiektu wmurowano jednak dopiero 27 sierpnia 1907 roku, przy udziale króla Piotra I Karadziordziewicia i księcia Jerzego Karadziordziewicia. Budowę spowolniły m.in. wojny bałkańskie i I wojna światowa, w trakcie której prace zostały całkowicie wstrzymane. Budowę obiektu, który po powstaniu Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców miał być siedzibą Zgromadzenia Narodowego nowego państwa, wznowiono w 1920 roku. Pracami pokierował Pavle Ilkić, syn Jovana, zmarłego w 1917 roku. W 1926 roku prace po raz kolejny wstrzymano. W 1929 roku król Aleksander I Karadziordziewić wprowadził dyktaturę, a Królestwo SHS przekształcono w Królestwo Jugosławii. Prace nad budowlą wznowiono w 1934 roku, po śmierci Aleksandra I. Ostatecznie ceremonia oddania obiektu do użytku, z udziałem Piotra II Karadziordziewicia, miała miejsce 18 października 1936 roku. Dwa dni później w budynku odbyła się pierwsza sesja Zgromadzenia Narodowego Królestwa Jugosławii.