Proboszcz był zarazem nauczycielem religii w szkole elementarnej, w której w czterech klasach było 300 uczniów. Około 150 z nich uczęszczało następnie do braniewskiego gimnazjum na Starym Mieście, razem z młodzieżą katolicką. Proboszczowie obu parafii, jak np. pastor Bock i proboszcz kościoła św. Katarzyny Johann Parschau, bardzo życzliwie odnosili się do siebie, apelując do wiernych o zgodne współżycie i pomagając sobie nawzajem. Toteż obie wspólnoty żyły ze sobą w zgodzie, nie dochodziło między nimi do konfliktów, na co zwracały uwagę osoby przybywające z zewnątrz. Małżeństwa mieszane katolików z ewangelikami były dość częste. Dopiero czasy kulturkampfu przyczyniła się do zmiany tej sytuacji na gorsze.
Parafia podejmowała wiele inicjatyw dobroczynnych, obejmowała opieką osoby chore i sieroty. W 1862 roku proboszcz Hermann wybudował szpital, w 1874 powstał pierwszy sierociniec dla chłopców (Knabenwaisenhaus). W 1883 proboszcz Löfflade wybudował nowy piętrowy przytułek dla chorych i starców o nazwie fundacja św. Marcina (Martinstift), w