osiem dział 110-funtowych i pięć dział kalibru 127 mm. Podczas modernizacji przeprowadzonej w latach 1866-1868, zrezygnowano z niedopracowanych dział odtylcowych na sprawdzone gwintowane działa odprzodowe, dwa kalibru 203 mm i 14 kalibru 178 mm.

Opancerzenie składało się z pasa z płyt pancerza żelaznego grubości 114 mm na podkładce drewnianej grubości 457 mm, na śródokręciu. Pas miał długość 42,7 m (140 stóp) i ochraniał głównie stanowiska baterii i siłownię.

Służba Po wejściu do służby okręt do 1866 roku wchodził w skład działającej w rejonie kanału La Manche. W 1868 roku na okręcie zakończył się trwający dwa lata remont, podczas którego m.in. zmodernizowano jego uzbrojenie. Po zakończeniu modernizacji okręt działał głównie w rejonie kanału La Manche i Morza Śródziemnego. Okręt wykonywał misje na morzu do 1885 roku. W 1898 roku imię okrętu zmieniono na „Indus”. W 1922 roku przekształcony w pływający magazyn. W 1935 roku został sprzedany na złom.

Przypisy

Bibliografia

Peter Hore, The World Encyclopedia of Battleships, Hermes House, 2005.

Kategoria:Brytyjskie okręty żaglowe Kategoria:Brytyjskie okręty z okresu XIX wieku Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Palmers