Wiktoria Niegolewska (ur. 5 lutego 1872 w Deminowie, zm. 24 października 1927 w Lublińcu) – polska ziemianka, działaczka narodowa w powiecie lublinieckim, członkini honorowa Związku Powstańców Śląskich.

Życiorys Była córką Jana Mateusza h. Łodzia oraz Walerii z Gorów Żabińskich. W 1912 w Paryżu poślubiła Kazimierza Niegolewskiego, późniejszego pierwszego starostę lublinieckiego w II Rzeczypospolitej, który wcześniej był mężem jej siostry Konstancji (w 1908 się rozwiedli). Kazimierz i Wiktoria nie mieli dzieci.

W 1913 Wiktoria z mężem osiedlili się w majątku Czarny Las w okolicach Woźnik. W 1920 w swoim pałacu otworzyła prywatną polską szkołę dla 40 dzieci z okolicy. Wówczas była to jedna polska szkoła na Górnym Śląsku. Opiekę sprawował Związek Nauczycielstwa Górnoślązaków, a szkoła, mimo nacisków ze strony władz niemieckich, przetrwała do czasu włączenia tych terenów do Polski po plebiscycie.