Koło ze składek finansowało zloty, kursy, obozy harcerskie urządzane przez komendę hufca.
W 1925 została honorową członkinią Związku Powstańców Śląskich. Została odznaczona przez Związek Powstańców Śląską Wstęgą Walecznych i Gwiazdą Górnośląską. Pośmiertnie (1937) została odznaczona Medalem Niepodległości.
Jej pogrzeb, zorganizowany 3 dni po śmierci, stał się manifestacją narodową społeczności Górnego Śląska, a udział w nim wzięło 10 tys. osób. Wiktoria nazywana była przez mieszkańców regionu naszą matką. Jej męża, zmarłego 1 stycznia 1924, ekshumowano z cmentarza parafialnego i pochowano wraz z Wiktorią na cmentarzu wojskowym w Lublińcu. Szczątki małżonków złożono w mauzoleum, które Wiktoria ufundowała prawdopodobnie w 1925. Na pomniku była płyta z brązu, którą odlano w Paryżu, a przedstawiała Kazimierza Niegolewskiego w otoczeniu dzieci, chłopów i robotników ze Śląska. Nad wieżą kościoła i kominami umieszczono słońce symbolizujące wolność Śląska przyłączonego do Polski. W 1939 grobowiec został zniszczony przez wojska hitlerowskie. Współcześnie na mogile zachował się fragment pomnika z imieniem i nazwiskiem Kazimierza Niegolewskiego.