Dembińskiego przebił się do stolicy i uczestniczył w obronie Warszawy (6-7 września 1831). Odniósł rany ręki pod Ciechanowem. Uchwałą obu izb sejmowych z 5 sierpnia 1831 otrzymał dowody uznania. Za swoje czyny i męstwo został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari nr 2299 (30 sierpnia 1831). W późniejszych latach pielęgnował kontakty z uczestnikami tego zrywu niepodległościowego. Był członkiem Związku Dwudziestu Jeden, galicyjskiej organizacji spiskowej działającej od 1832 do 1832Marian Tyrowicz, Darowski Weryha Mieczysław (1810-1889), „Polski Słownik Biograficzny”, t. 4..
Osiadł w rodzinnych Jurowcach pod Sanokiem. Był właścicielem dóbr. Zaprzyjaźnił się Wincentym Polem, mieszkającym w nieodległej Kalnicy. Wspierał lud w swojej wsi. Jako właściciel dóbr ziemskich Brzeżawa w lutym 1846 uczestniczył na ziemi sanockiej w przygotowaniach konspiracyjnych celem wzniecenia walk w ramach powstania krakowskiego, przygotowanego na 21/22 lutego 1846, po czym znalazł się na przygotowanej przez cyrkuł sanocki liście uczestników konspiracji. Podczas rabacji chłopskiej w 1846 jego majątek zrabowano, a jego samego w majątku krewnego Rylskiego w Pielni przywiązano do drzewa i maltretowano, po czym pozostawiono uznając, że już nie żyje. Po tym opuścił Jurowce i osiadł z rodziną we Lwowie.