Od około 1860 do około 1885 był członkiem korespondentem Towarzystwa Gospodarskiego w Krakowie. Po wprowadzeniu autonomii galicyjskiej od około 1867 do około 1871 zasiadał w radzie gminy miejskiej Lwowa będąc członkiem sekcji II dla spraw finansów, przemysłu i handlu. Około 1867/1868 był likwidatorem w reprezentacji lwowskiej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie. Od około 1871 do około 1880 był zastępcą członka w C. K. Powiatowej Komisji Szacunkowej dla Miasta Lwowa.
Z przekonań był chrześcijańskim demokratą. Był wymieniany wśród członków Polskiego Stronnictwa Demokratycznego. Przez lata nie udzielał się jednak bezpośrednio w kołach politycznych, ale wytrwale działał w duchu patriotycznym. Przyczynił się do polonizacji Lwowa. Jako weteran z 1831 gromadził wokół siebie młodzież z różnych zawodów, kształtując ich ducha, uświadamiając pod względem narodowym oraz udzielając wskazówek do pracy patriotycznej. Młodym konspiratorom radził także w zakresie prowadzonej tajnej działalności niepodległościowej. Młodzieży przekazał także swój księgozbiór. Z jego biblioteki korzystano wobec braku Czytelni Akademickiej. Był szanowany i uwielbiany przez młodzież. Organizował koła rzemieślnicze.