thumb|Diagram przedstawiający taktykę big blue blanket. Amerykańskie niszczyciele stanowiące ubezpieczenie lotniskowców używają radarów do wykrycia nadlatujących japońskich samolotów kamikaze. Następnie przekazują przez radio położenie i kurs nadlatujących samolotów amerykańskim myśliwcom bojowego patrolu powietrznego (CAP) krążącego wokół głównego zgrupowania amerykańskiej floty. Myśliwce te następnie przechwytują nadlatujące japońskie samoloty na długo przed atakiem na lotniskowce Big blue blanket (ang. Wielki niebieski koc) – taktyka wczesnego wykrywania i zapobiegania atakom kamikaze, opracowana podczas II wojny światowej przez pilota United States Navy Johna S. Thacha, który wcześniej opracował taktykę walki powietrznej o nazwie Thach Weave.

Historia Gdy amerykańska taktyka żabich skoków w czasie wojny na Pacyfiku zbliżyła się do Wysp Japońskich, Japończycy zaczęli szerzej przeprowadzać ataki pilotów kamikaze. Wraz ze wzrostem strat aliantów Thach opracował system przeciwdziałania pilotom nadlatującym z Kraju Kwitnącej Wiśni.