Potem kontynuował studia we Lwowie, które ukończył w 1866. W tym czasie nadal był działaczem BP przy politechnice lwowskiej, w roku akademickim 1864/1865 członkiem wydziału, w roku akademickim 1866/1867 zastępcą przewodniczącego i w roku akademickim 1866/1867 zastępując Mariana Kuczyńskiego był przewodniczącym do lipca 1867. Podczas Słuchaczów Politechniki we Lwowie (wydana z powodu Zjazdu byłych słuchaczów Akademii technicznej, następnie Szkoły politechnicznej we Lwowie, w dniu 12 lipca 1894 został wybrany wiceprezesem prezydium zjazdu, a podczas wieczornego komersu wybrany jednogłośnie prezesem tegoż.
Po studiach pracował przy budowie kolei. Sprawował stanowisko dyrektora Towarzystwa Przemysłowego we Lwowie. W drugiej połowie XX wieku był właścicielem ziemskim. Posiadał Iskań, w połowie lat 80. figurował jako wyłączny właściciel dóbr tabularnych w Rakszawie, a około 1890 wspólnie z hr. Antonim Gozdowiczem.