Kapitał pracujący () Kapitał pracujący – () to różnica między aktywami obrotowymi a zobowiązaniami krótkoterminowymi, która sugeruje, że firma ma wystarczającą płynność, aby sprostać krótkoterminowym zobowiązaniom, jednym z celów zarządzania gotówką jest minimalizacja nadwyżki lub niepotrzebnego kapitału obrotowego netto, a tym samym zmniejszenie kosztu posiadania nieefektywnych aktywów. Wzrost kapitału obrotowego tworzy lukę płynności, którą można pokryć krótkoterminową pożyczką na kapitał obrotowy, którą można spłacić środkami, które powstają jako różnica między aktywami obrotowymi a istniejącymi zobowiązaniami. Zatem w kontekście pojemności zadłużeniowej, wierzyciele są skłonni finansować powstałą lukę płynności, którą należy wyrazić w następujący sposób:
gdzie: – kapitał pracujący, – zapasy, – należności krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług, – zobowiązania krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług.
Pojemność zadłużeniowa dla kredytu długoterminowego spłacanego w ratach annuitetowych Podstawę pojemności zadłużeniowej dla kredytu długoterminowego (o okresie spłaty powyżej 1 roku) stanowi dochód rozporządzalny dochód rozporządzalny albo wolne przepływy pieniężne (FCF).