W połowie lat trzydziestych XX w. w Gładczynie, w ramach spółdzielni ludowej, powstał ośrodek hafciarsko-koronkarski. Była to kooperatywa stanowiąca zalążek spółdzielczej formy organizacji produkcji chałupniczej. Spółdzielnia gromadziła 120 osób i dawała pracę kobietom z okolicy. Młode Kurpianki nabywały umiejętności wytwórcze i wykorzystywały je w praktyce. Po kilku latach Spółdzielnię Kurpiowskiego Przemysłu Ludowego przeniesiono z Gładczyna do Pniewa. Oprócz haftów i koronek powstawały tu meble, ceramika i przedmioty żelazne. Wyroby rozprowadzano na rynku krajowym i za granicą. Wanda Modzelewska była współzałożycielką spółdzielni i członkinią jej zarządu. Dzięki zatrudnieniu hafciarek z okolicy reaktywowała haft na tiulu stosowany przez Kurpianki Białe na czepcach. Zaadaptowała haft z Puszczy Białej na tkaniny stołowe (powstawały serwety, obrusy itp.). W 1947 spółdzielnię reaktywowano (m.in. dzięki Modzelewskiej), a w 1956 przeniesiono do Pułtuska.
Majątek Dzięki jej staraniom w Gładczynie powstały sady, szkółki owocowe oraz plantacja róż i narcyzów. Rozpoczęła hodowlę owiec rasowych. Gospodarstwo specjalizujące się w tych dziedzinach rozwijała po śmierci męża. W latach dwudziestych XX w. majątek liczył 670 ha.