Aussenstelle Hopehill (Außenstelle Hopehill) – niemiecki nazistowski podobóz KL Stutthof, zlokalizowany w Nadbrzeżu, na terenie cegielni Hopehill. Obóz powstał 29 maja 1942. Początkowo znajdowało się tam 40 więźniów, później ta liczba zwiększyła się do około 300. Więźniowie pracowali przy wybieraniu gliny do wyrobu cegieł. W dniach 19 i 20 stycznia 1945 nastąpiła ewakuacja podobozu do Stutthof z powodu zbliżających się wojsk radzieckich.

Historia Przed powstaniem obozu 27 kwietnia 1942 przedsiębiorstwo Deutsche Erd- und Steinwerke GmbH zakupiło od Erny Hehboldt za 180 tys. marek cegielnię w Hopehill. Na podstawie umowy z komendanturą obozu Stutthof 29 maja do Hopehillu zostało przywiezionych 40 więźniów i rozpoczęła się działalność podobozu pod nazwą Aussenkommando Hopehill.

1942–1943 (czas istnienia Starego Obozu) thumb|250px|Plan Starego Obozu Nie istnieją wiarygodne dane dotyczące pierwszych dni i tygodni funkcjonowania obozu Hopehill. Tymczasowy obóz był zlokalizowany około pół kilometra od stacji kolejowej Gross Steinort (Kamionek Wielki), na trasie Elbląg–Tolkmicko, tuż nad Zalewem Wiślanym. W części południowej obozu znajdowała się mała osada.