Był autorem rubryki Myśli ludzi wielkich, średnich oraz psa Fafika.
Razem z Janiną Ipohorską, Romanem Szydłowskim i Jerzym Waldorffem założył w Krakowie w 1946 kabaret Siedem Kotów. Od września 1948 do 1950 był wykładowcą w Studium Scenografii Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Krakowie. Projektował scenografię dla teatrów krakowskich, a także w Łodzi, Tarnowie i Warszawie. Był też autorem licznych obrazów tworzonych w specyficznej dla niego technice (za pomocą farby akrylowej).
Pod wpływem antysemickiej nagonki lat 1967–1968 wyjechał w marcu 1969 do Francji. Tam podjął pracę jako rysownik w dzienniku „France Soir”. Zrezygnował z funkcji redaktora naczelnego „Przekroju” w październiku 1969. W listopadzie 1970 wrócił do Polski. Od 1974 współpracował ze „Szpilkami”, gdzie redagował rubrykę „Franciszek i inni”.
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w KrakowieKarolina Grodziska, Zaduszne ścieżki-przewodnik po Cmentarzu Rakowickim, Kraków 2003, s. 119..
Przypisy
Bibliografia
Myśli ludzi wielkich, średnich oraz psa Fafika. Wydawnictwo Iskry 2008, . Maria Anna Potocka, Agnieszka Sachar: Marian Eile. Artysta i redaktor. Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK 2020. .