Leopold Staff był jednym z czołowych poetów młodopolskich, który na tym etapie swojej literackiej ścieżki wierzył, że poezja może służyć harmonii, umiarowi, odrodzeniu, wierze w człowieka (nawet w obliczu wojny i upadku dotychczasowego systemu wartości). Ten kierunek twórczy Leopolda Staffa sprawił, że zainteresował się młodofrancuskim przekładem „La Flûte de Jade. Poésies Chinoises” i w konsekwencji, również w okresie dwudziestolecia międzywojennego, powstała właśnie „Fletnia chińska”. Tomik ten może być także wyrazem rosnącego zainteresowania Chinami czy ogólniej orientem w Polsce.
Mimo że chińską poezję klasyczną cechuje m.in. regularność (wersów czy sylab), rymy, często wewnętrzna symetria, specyficzna melodyczność utworów (wynikająca z tonalności klasycznego języka chińskiego), to, jak podkreślają niektórzy tłumacze klasycznej poezji chińskiej (zarówno ci przekładający z oryginału, jak i ci działający za pośrednictwem innego języka), niemożliwe jest zachowanie w przekładzie polskim, angielskim czy na jakikolwiek inny język większości cech formalnych i metrycznych chińskiego oryginału.